Filipino Stories

Last-Day Line at the Barangay Hall

Intermediate

Maaga akong pumila sa barangay hall para magparehistro bilang botante, pero mahaba na agad ang pila na paikot hanggang kanto.

May numerong papel na iniabot si Kuya guard, at umupo kami sa mga monobloc habang umiikot na maingay ang bentilador.

Akala ko sandali lang, pero pagdating ng alas-diyes, hindi pa umuusad ang pila.

Nagkuwentuhan kami ng katabi kong si Ate Liza, at sabi niya huling araw na kaya lahat sumugod.

Dumaan ang magtataho, at kahit tipid ako, bumili ako dahil kumakalam na ang sikmura ko.

Habang naghihintay, may batang umiiyak at may lolo na nakaupo sa ilalim ng payong, kaya nagkusang magbigay ng puwesto ang iba.

Gusto ko nang sumuko, ngunit naalala ko ang bilin ni Lola na "bumoto ka, huwag puro reklamo," kaya nagtiis ako.

Bandang hapon, umambon nang saglit at nagsiksikan kami sa lilim, pero hindi nagkagulo ang pila.

Sa wakas, tinawag ang numero ko at mabilis kong pinunan ang form kahit nanginginig na ang kamay sa pagod.

Tiningnan ako ng staff at ngumiti, saka sabi niya, "Ayos, valid na lahat ng ID mo."

Inabot niya ang maliit na claim stub at paalala na bumalik sa takdang araw, at pakiramdam ko parang nanalo ako sa maliit na laban.

Pag-uwi, tumingin ako sa mahabang pilang naiwan at naisip kong minsan, ang pagbabagong gusto natin ay nagsisimula sa pagtayo at paghintay.

Comprehension Questions

1. Why was the line so long?

2. What did the narrator buy while waiting?

3. What reminded the narrator to keep going?

4. What happened when the narrator's number was called?

5. Where did the story take place?

Privacy
TOS