कस्सिएको जाडो, तराईलाई कुहिरोले निलेको बिहान, मन्दिरको चौतारामा हामीले सामुदायिक भान्सा थाल्यौं।
no romanization romanization
दुई सिलिन्डर ग्यास, पुरानो डेक्ची, र टोलको चन्दा—यत्ति नै सामान, तर मनको ताप प्रशस्तै।
no romanization romanization
नगरपालिकाको राहत ढिलो भइरहेको भन्दै कति हताश थिए, तर 'आफ्नो छानो आफैं टाल्नुपर्छ' भनेर हामी जुट्यौं।
no romanization romanization
दाल उम्लँदै गर्दा, विद्यालय बिदामा रहेका बालबालिकाले काठ बटुले; बुढाबुढीले लाइन सम्हाल्दै न्यानो कथा सुनाए।
no romanization romanization
मसला कुट्दा घना जुँगा भएका हरिचन्द्र काकाले भने, 'न्यानो त केवल कम्बलले होइन, मान्छेको बोलीले पनि दिन्छ,' र मुस्कुराए।
no romanization romanization
खल्ती हलुका थियो, माग धेरै, तर स-साना योगदानको आँट एकै ठाउँ बटुलिँदा, ठूला भाँडा पनि चाँडै भरिए।
no romanization romanization
सिसौँका पात झरेझैं दानका नोट आए, कोहीले अन्न ल्याए, कोहीले स्टोभ उधारो दिए, कोहीले त न्यानो टोपी बुनिहाले।
no romanization romanization
पहिलो कटोरी सूप हामीले थम्यायौं—रातभर बसपार्कमा बसेका एक यात्रुलाई, हात काँपेको झल्को लुकाउन खोजेको अनुहारसहित।
no romanization romanization
बेसारको पिँह्रो रङ, भापमा मिसिएको अदुवाको गन्ध, र वरिपरि गुन्जिएको 'लिनुस्, अरूलाई पनि दिनुस्' भन्ने आवाजले चौतारालाई उज्यालो बनायो।
no romanization romanization
दिउँसोतिर कुहिरो पन्छिँदा, मन्दिरको घन्टीभन्दा ठूलो घन्टी हाम्रो मनभित्र बजेजस्तो लाग्यो—संगै उभिँदा साना मान्छेले पनि ठूला काम गर्छ।
no romanization romanization
उही साँझ, बाँकी दाल हामी छिमेकी बस्तीतिर बोकेर गयौं, किनकि राम्रो काम घामजस्तो हो—आफ्नो छानो मात्र होइन, छिमेकीको छानो पनि तताउँछ।
no romanization romanization
भोलिपल्ट कसैले फोटो माग्यो, कसैले समाचार; हामी भने नतिजाभन्दा प्रक्रियामै रमायौं, किनकि हातले गरेको सेवा अन्ततः मनले सम्झिने सन्देश बन्छ रहेछ।
no romanization romanization