Rain at the Bus Stop

மாலை மழை பெய்தது.

mālai maḻai peytatu.

It rained in the evening.

நான் பஸ் நிறுத்தத்தில் காத்திருந்தேன்.

nāṉ pas niṟuttattil kāttiruntēṉ.

I waited at the bus stop.

ஒரு பெண் வந்தாள்.

oru peṇ vantāḷ.

A woman came.

அவள் சொன்னாள்: 'வணக்கம்'.

avaḷ coṉṉāḷ: 'vaṇakkam'.

She said, "Hello."

அவள் ஜப்பான் நாட்டிலிருந்து வந்தாள்.

avaḷ jappāṉ nāṭṭiliruntu vantāḷ.

She came from Japan.

தமிழ் கொஞ்சம் தெரியும் என்று சொன்னாள்.

tamiḻ koñcam teriyum eṉṟu coṉṉāḷ.

She said she knew a little Tamil.

நான் மெதுவாக பேசினேன்.

nāṉ metuvāka pēcinēṉ.

I spoke slowly.

அவள் எந்த பஸ் ரயில் நிலையத்துக்கு போகும் என்று கேட்டாள்.

avaḷ enta pas rayil nilaiyattukku pōkum eṉṟu kēṭṭāḷ.

She asked which bus goes to the railway station.

நான் சொன்னேன்: 'இந்த பஸ் ரயில் நிலையத்துக்கு போகும்'.

nāṉ coṉṉēṉ: 'inta pas rayil nilaiyattukku pōkum'.

I said, "This bus goes to the railway station."

நாங்கள் சேர்ந்து பஸ்ஸில் ஏறினோம்.

nāṅkaḷ cērntu passil ēṟiṉōm.

We got into the bus together.

அவள் தன் நாட்டைப் பற்றிச் சொன்னாள்.

avaḷ taṉ nāṭṭaip paṟṟic coṉṉāḷ.

She spoke about her country.

நான் சென்னை பற்றி சொன்னேன்.

nāṉ ceṉṉai paṟṟi coṉṉēṉ.

I spoke about Chennai.

மழை நின்றது.

maḻai niṉṟatu.

The rain stopped.

நிலையத்தில் அவள் 'நன்றி' சொன்னாள்.

nilaiyattil avaḷ 'naṉṟi' coṉṉāḷ.

At the station, she said "Thank you."

நாம் நண்பர்கள் ஆனோம்.

nām naṇparkaḷ āṉōm.

We became friends.